Bandosofie.jouwweb.nl
Home » De Ziel » omgaan met pijn » Pijnlichaam

Pijnlichaam

 

Het pijnlichaam en verslaving aan ongelukkig zijn volgens Eckhart Tolle. Identificatie met je pijnlichaam doorbreken met Tegenwoordigheid. Dit lees ik van een blog van een zekere Arend Landman, zie arendlandman.nl Hij had net het boek " Een nieuw aarde" gelezen van Eckhart Tolle en was er zeer van onder de indruk. Vooral over zijn schijven over een pijnlichaam die de donkere zijde (schaduwzijde) van het bestaan voor hem kan illustreren. Hij schrijft dat het hoog tijd is geworden dat de mens zal veranderen. Tolle onderschrijft volgens Arend een zeker doel van ons bestaan. En dan verdeelt hij het onder in een innerlijk en een uiterlijk doel van de mens. Om me dit even duidelijk voor de geest te kunnen krijgen vraag ik me even af van wat hij hier dan mee bedoelt. Zo en zo het hebben van een doel zal iets nieuws voor velen kunnen inhouden. Mensen die veel geleden hebben, zullen vaak niet tot weinig doel meer in hun leven zien, maar wat is dan innerlijk of uiterlijk doel? Het uiterlijke doel is dan misschien datgene dat je bij iemand waarneemt en kunt zien en het innerlijke doel misschien dat wat je voelt om iets aan iemand zijn lijden te willen gaan doen. Toevallig had ik het daar gisteren ook nog met iemand over. En wilde ik graag iemand laten zien dat je inderdaad iets met een lichaam innerlijk kunt doen.

Arend schrijft dan: Vanwege de menselijke neiging om oude emoties in leven te houden draagt bijna iedereen in zijn energieveld een opeenhoping van oude emotionele pijn, die ik het ‘pijnlichaam’ noem. Reden dat ik dus bij Arend terecht kwam was dus omdat ik net zelf een blog over pijnlichaam wilde gaan schrijven, maar dan dus eerst even wilde gaan kijken van wat andere mensen er misschien al over hadden geschreven en zo kwam ik via Google dus uit bij Arend, iemand die ik niet ken en waar ik nog nooit van heb gehoord. Maar goed, het toeval wil dat ik Eckhart Tolle natuurlijk wel al heel lang ken en verschillende mensen ken, die helemaal met hem weglopen, zelfs een beetje aparte oom van mij, leende mij in 2003 een boek aan me uit omdat ik toen last had van een zeer groot pijnlichaam. Van de ene dag op de andere dag mocht ik toen namelijk niet meer mijn 2 meest geliefde kinderen te zien krijgen van de vrouw die mij had willen verlaten. Dit is misschien wel de allergrootste pijn die ik ooit heb kunnen voelen en die zondermeer heel veel met mij heeft kunnen doen. Na het zoeken van verklaringen kwam ik toen dus bij die oom terecht die mij vervolgens het boek van Eckard Tolle overhandigde om te gaan lezen en ja ook nog een ander klein boekje en dat was van een sjamaan uit Mexico. Dat boekje heb ik toen zelfs nog willen aanschaffen en uiteindelijk mijn ex-vrouw cadeau willen doen. Het was een klein bijzonder boekje over liefde dat me misschien nog wat meer aansprak dan dat boek van Tolle, dat voor mij iets te zweverig over kwam. Maar goed nu dus weer even via Arend gekomen op Tolle. En ja, mijn oudere vriendin heeft me dat boek van " Een Nieuwe aarde” ook al eens willen laten kopen omdat zij advocaat was en het als een heel bijzonder boek wilde aanmerken. Maar toen ik het gekocht heb, heb ik het amper kunnen lezen. Het vermoeide me met te veel vaagheden. Maar misschien helpt het blog van Arend me om er iets meer van te leren begrijpen. Arend schrijft dus dat we kunnen ophouden om nog meer pijn toe te gaan voegen aan ons zogeheten pijnlichaam. We zouden dus steeds meer pijn er bij op stapelen begrijp ik hier uit. Een mens voelt dus pijn, stopt dat in een van en stopt er steeds opnieuw pijn weer bij. Hij maakt dus zelf dat pijnlichaam steeds groter, als ik het nu goed begrijp. Nou, dat is natuurlijk dom kan ik concluderen. Maar misschien gaat dat dus wel allemaal erg onbewust en heb je het zelf niet goed in de gaten en schrijft Tolle met die reden en met dat doel zijn boeken. Je gaat toch zeker geen oude emoties verzamelen en ik denk zelf dan gelijk aan een film van Jasparine de Jong waarin ze laat zien hoe ze met de dood van haar moeder omgaat. " vroeger is dood” heet die film van haar. Deze film had wel indruk op mij gemaakt. Arend omschrijft het als volgt: We kunnen leren te breken met de gewoonte oude emoties te verzamelen en in leven te houden, door figuurlijk gesproken met onze vleugels te slaan en niet meer in gedachten stil te staan bij het verleden, of iets nu gisteren is gebeurd of dertig jaar geleden. Deze zin doet me dus denken aan de hele gestalt-gedachte waar ik mijn buik helaas te veel van vol heb. Gestalt is een periode in de psychologie waarbij men van alles gaat analyseren van het HIER en het NU, en toen ik ruim 30 jaar geleden daar mee te maken kreeg, zag ik hoe een docent van de sociale academie uit Groningen ( de Asca) daar op een vreselijk irritante manier mee bezig was. Je kon je in zijn lichaam niet meer bewegen, want alles werd in het hier en het nu getrokken en dan zie ik een collega die psycholoog was, studeren in een boekje dat ik ook had en dat " speel je vrij” heette. Dat was Harrie Bollema en de bijeenkomst was met het Jacobijnerkerkhof-kinderdagverblijf in Leeuwarden. Ik zag hoe de schoonmaakster door die spelletjes in de watten gelegd werd en hoe een goede begeleidster waar ik veel van leerde, helemaal onderuit ging en opeens met hele grote vragen te maken kreeg van die zogenaamde nieuwe bewustwording. Daarom noem ik Gestalt vaak uiterst vaag. Ik ben het niet eens met de beelden die ik in het verleden dus zomaar weer tevoorschijn kan laten komen. Ik irriteerde mij dus aan die docent die destijds alles ontleende en deed alsof alles uit liefde bestond. Ik kan me nog herinneren dat we met de hele klas in zijn privésituatie uitgenodigd werden en mocht proeven hoe een " geweldig gezin” kon leven in absolute rust en vrede. Nog geen half jaar later was dus dat hele voorbeeld ontploft en zat die gestalt docent dus in een echtscheidingssituatie. Ook sta ik even stil bij de hele Krishnamurti gedachte waar ik een tijdje in mee ben gegaan. Ik woonde toen in een huis met allemaal Krishnamurti aanhangers en ik weet dat ik eveneens weer erg onder de indruk geraakte en zelfs mijn eigen vader een boekje van hem cadeau wilde doen met als titel: " Laat het verleden los” Dit dus met betrekking tot het verlies van mijn moeder en mijn jongere broertje die beiden door toedoen van een auto-ongeluk om het leven waren gekomen. Hij heeft het lachend van me aangenomen en heeft me nooit laten weten dat het voor hem een boekje van waarde heeft kunnen zijn. Toch is hij in staat gebleken om het verleden los te kunnen laten, misschien wel nog beter als ik dat ooit heb gekund. Maar kijk ik naar mijn vader en zijn werkelijke gevoel van eigen keuze, dan heb ik daar nog steeds wel wat vraagtekens bij. Ik zie dat het hem wel heel erg gemakkelijk afgaat om dingen die hij niet wil zien of horen, naast zich neer te leggen. Ik herinner me een gesprek met psychotherapeut Ertman die mij vervolgens er op wees dat ikzelf fout zou zitten om hier over te willen oordelen. Ik moest zijn keuze als de waarheid kunnen zien. Maar die Ertman begreep natuurlijk niet van wat er allemaal in mijn familie was voorgevallen, want anders had ze nooit dat stomme antwoord kunnen geven. Alsof ik niet meegemaakt heb van wat ik meegemaakt heb en ik mijn vader niet genoeg zou kennen. Goed ik moet hem loslaten, dat begrijp ik ook wel. Maar ik wil toch zeker ook zelf gehoord worden in mijn eigen pijnlichaam? Dat vergeten de meeste specialisten maar gemakshalve. Ze laten er met het grootste gemak wiskundige sommetjes op los en geven daarmee hun conclusie en dat vind ik gewoon erg dom en kortzichtig. Maar goed die even ter zijde.

ok, even terug

Ik lees vervolgens van Arend: We kunnen leren situaties en gebeurtenissen niet meer in onze gedachten in leven te houden maar onze aandacht te richten op het zuivere, tijdloze huidige moment in plaats van gevangen te raken in het in gedachten maken van films. Onze Tegenwoordigheid en niet onze gedachten en emoties wordt dan onze identiteit. Ik lees dit en denk gelijk aan een filmvoorbeeld dat ik hier boven heb gegeven. Ook zie ik dat Arend het woord " IDENTITEIT” in de mond neemt. Ik vraag me dan even af of Arend weet dat dit voor 1 van de 5 topofthemind is die ik op dit moment zeker heel erg serieus neem. Voor mij is topofthemind een eyeopener geweest die mij door sociaalmedia expert Anne Raaymakers ter ore kon komen. Zij omschrijft die topofthemind als 1 van de 5 elementen waar onze economie en handelsgeest zich doelmatig op richten. Met andere woorden betekent die dus: Neem een topofthemind, voeg er een snufje pijn aan toe en ga mensen antwoord geven hoe ze van hun pijn kunnen afkomen en het doet grote wonderen. En wanneer je dan om je heen gaat kijken is het zondermeer een feit dat de wereld om je heen daar gehoor aan geeft. Wat dat aangaat zal ik Anne bijna willen gaan kwalificeren als zijnde de grote goeroe van deze tijd, maar gelukkig ken ik ook nog een andere realiteit zin en zie ik ook haar werkelijke behoefte om mensen echt te willen helpen. Na mijn persoonlijke uitnodiging om een contact met haar aan te gaan, heeft zij het even af laten weten vanwege een verhuizing waar ze toen in zat, maar is er later nooit meer op terug gekomen. Ja, ik werd toen door haar uitgenodigd in Eindhoven voor een gratig meeting, maar ook daar moest ik buiten de reis er naar toe, ongeveer 20 euro betalen voor de huur die ze moest betalen voor de ruimte waar ze me dan kon ontvangen. Eigenlijk vind ik dat een beetje erg zot en voelde ik me door Anne meer een soort van nummertje geworden dat ze dus liever op afstand wilde houden. Nee, we hebben nog steeds sociaalmedia relatie en ze heeft me dan maar eenzijdig willen benoemen tot het horen van haar persoonlijke " fanfactor” Het is grappig om je te bedenken hoe mensen zich met " social media” kunnen afschermen en als het waren zichzelf helemaal willen inkapselen in eigen vaagheden die niet dichterbij mogen komen. Een ander voorbeeld dat mij hier van te binnen schiet is Patty Harpenau. Ook weer zo'n nieuw age gebeuren voor mij. Na het zorgvuldig lezen van een van haar boekjes over de Secret wilde ik haar spreken en stemde ze hier in toe. Maar op duistere wijze kon ze me meerdere keren totaal voor niets laten komen. En dan beloven dat je een nieuwe afspraak zult maken en dat nooit meer willen doen. Dat soort geloof vind ik dus eigenlijk heel erg verwerpelijk. En waarom heeft zij mij eigenlijk tot 2x toe op kosten willen jagen door een reis naar Amsterdam te ondernemen en is ze alle menselijke normen van beleefdheid totaal zoek geraakt? Voor mij nog steeds een vraag. Misschien laat ik haar dit blog van mijzelf ook maar lezen.

Goed, maar nu weer even verder van waar ik gebleven ben. Ik moet me volgens Arend dus richten op het " zuivere” en " tijdloze” Maar volgens mij doe ik dat dus al door God in mijn leven op te nemen. Maar goed, eventjes verder lezen maar.

ok, dan lees ik dus een soort van wartaal of conclusie die vol staat met onduidelijke kreten:

Negatieve emoties die je niet totaal onder ogen ziet en ziet zoals ze zijn op het moment dat ze bij je opkomen, lossen niet helemaal op. Ze laten een rest van pijn achter. De restanten van pijn die achterblijven bij elke sterke negatieve emotie die je niet volledig onder ogen ziet, aanvaardt en laat gaan, sluiten zich aaneen en vormen een energieveld dat in de cellen van je lichaam leeft. Het bestaat niet alleen uit pijn uit je jeugd, maar ook uit pijn die daar tijdens de adolescentie en volwassenheid aan is toegevoegd en waarvan een groot deel het product is van het ego. Het is de emotionele pijn die je onontkoombare metgezel is wanneer er een onwaar zelfbeelden grondslag ligt .aan je leven. Dit energieveld van oude, maar nog zeer levendige emoties dat in bijna ieder mens leeft is het pijnlichaam. Nadere uitleg: Voor mij is dat het omschrijven van iets zoals: " Maak je niet druk, want dun is de mode" een opeenhoping van woorden die dus niets voor mij zeggen. Het is een uiterst vaag taalgebruik om te kunnen laten zien dat je iets niet uit kunt drukken. Een soort van rekenkundige logica waarbij men woorden wil gebruiken die men zelf niet of nauwelijks zelf kan begrijpen. Maar hier wordt dus uitgelegd van wat een pijnlichaam uiteindelijk zal zijn. Alleen jammer dat ik dan weer opnieuw moet afhaken. Of zal ik nog even doorlezen?

Goed ik lees nog even verder over " pijnlichaam” en kom tegen:

  1. Mensen met een zwaar pijn lichaam hebben meestal meer kans om spiritueel te ontwaken dan mensen met een relatief licht pijnlichaam.
  2. Het pijnlichaam heeft een eigen primitieve intelligentie, zoals van een slim dier, en zijn intelligentie is hoofdzakelijk gericht op overleving.
  3. Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar voedsel.
  4. Het pijnlichaam gedijt goed op negatief denken en drama in relaties.
  5. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig zijn.
  6. het pijnlichaam kent een sluimerstadium en een waakstadium.
  7. Als je pijnlichaam sluimert, vergeet je gemakkelijk dat je een zware wolk of een slapende vulkaan meezeult.
  8. In zeldzame gevallen verkeert het pijnlichaam jarenlang in een winterslaap voor het door een gebeurtenis wordt gewekt.
  9. Het pijnlichaam ontwaakt uit zijn sluimertoestand als het honger krijgt,
  10. Het pijnlichaam dat klaarstaat om te gaan eten kan het onbeduidendste voorval, iets wat iemand zegt of doet, zelfs een gedachte, als trigger gebruiken.
  11. Het gebruikelijke patroon van gedachten die emoties opwekken wordt bij het pijnlichaam omgedraaid
  12. Emoties uit het pijnlichaam krijgen al snel controle over je denken
  13. als je verstand in de macht van het pijnlichaam is, wordt je denken negatief
  14. Er kan een vicieuze cirkel ontstaan tussen het pijnlichaam en je denken.
  15. Als er andere mensen in de buurt zijn, bij voorkeur partner of nauwe verwant, probeert het pijnlichaam zo iemand te provoceren.
  16. Pijnlichamen zijn gek op intieme relaties en families omdat ze daarin het grootste deel van hun voedsel krijgen.
  17. Het is moeilijk om weerstand te bieden aan het pijnlichaam van iemand anders als dat vastbesloten is je tot een reactie te verleiden
  18. Het pijnlichaam van de ander wil dat van jou wekken zodat beide pijnlichamen elkaar van energie kunnen voorzien.
  19. Veel relaties maken geregeld gewelddadige en destructieve door het pijnlichaam beheerste perioden door.
  20. Overmatige consumptie van alcohol activeert het pijnlichaam vaak.
  21. Als iemand dronken wordt, maakt hij een totale persoonlijkheidsverandering door terwijl het pijnlichaam de macht overneemt.
  22. In intieme relaties zijn pijnlichamen vaak slim genoeg om zich schuil te houden tot je begint samen te wonen en bij voorkeur een contract hebt getekend waardoor je je verplicht de rest van je leven bij deze persoon te blijven.
  23. Je trouwt niet alleen met je aanstaande man of vrouw, maar ook met zijn of haar pijnlichaam – en hij of zij met dat van jou.
  24. Het kan een hele schok zijn als je, misschien niet lang nadat je bij elkaar bent ingetrokken of na de huwelijksreis, opeens een volledige persoonlijkheidsverandering bij je partner bespeurt.
  25. Als je partner iets tegen je zegt is het niet je partner die spreekt, maar het pijnlichaam dat door hem spreekt.
  26. Wat hij zegt is de versie van de werkelijkheid van het pijnlichaam, een werkelijkheid die volkomen verwrongen is door angst, vijandschap, woede en het verlangen pijn te doen en meer pijn te ontvangen.
  27. Op dat moment vraag je je misschien af of dat het echte gezicht van je partner is dat je nooit eerder had gezien en of je soms een vreselijke vergissing hebt begaan door deze persoon te kiezen. Het is natuurlijk niet zijn ware gezicht, maar dat van zijn pijnlichaam dat hem tijdelijk in bezit heeft genomen.
  28. Het zal moeilijk zijn een partner te vinden die geen pijnlichaam torst, maar het is wel verstandig iemand te kiezen met een niet al te dicht pijnlichaam.
  29. Sommige mensen lopen rond met een dicht pijnlichaam dat nooit helemaal gaat slapen. Ze kunnen glimlachen en een beleefde conversatie voeren, maar je hoeft niet paranormaal begaafd te zijn om die kolkende bal van ongelukkige emotie in ze te voelen die vlak onder de oppervlakte wacht op de volgende gebeurtenis om te reageren, de volgende persoon om te beschuldigen of verwijten te maken, het volgende ding om ongelukkig over te zijn. Hun pijnlichaam krijgt nooit genoeg, heeft altijd honger.
  30. Sommige mensen met een dicht pijnlichaam worden activist en gaan ergens voor vechten. Dat kan een goede zaak zijn en soms weten ze aanvankelijk veel te bereiken, maar de negatieve energie die stroomt in wat ze zeggen en doen en hun onbewuste behoefte aan vijanden en conflicten wekken steeds meer weerstand op tegen de zaak waarvoor ze zich inzetten. Gewoonlijk loopt het eropuit dat ze ook binnen hun eigen organisatie vijanden krijgen omdat ze overal waar ze heen gaan redenen vinden om zich rot te voelen, en zo blijft hun pijnlichaam precies vinden waar het naar zoekt.
  31. Het begin van de bevrijding van het pijnlichaam ligt allereerst in het besef dat je een pijnlichaam hebt.
  32. Dan, belangrijker, in je vermogen tegenwoordig genoeg, alert genoeg, te blijven om het pijnlichaam in jezelf op te merken als een zware instroom van negatieve emoties wanneer het actief wordt.
  33. Als het pijnlichaam herkend wordt, kan het zich niet meer voor jou uitgeven en door jou leven en zich vernieuwen.
  34. Je bewuste Tegenwoordigheid doorbreekt de identificatie met het pijnlichaam.
  35. Als je je er niet mee identificeert, kan het pijnlichaam geen macht meer uitoefenen over je denken en kan het zich dus niet meer voeden met je gedachten.
  36. Het pijnlichaam lost in de meeste gevallen niet onmiddellijk op, maar als je de verbinding ervan met je denken hebt doorgesneden, begint het pijnlichaam energie te verliezen.
  37. Je denken wordt niet meer verduisterd door je emoties; je huidige waarneming wordt niet meer verwrongen door het verleden. De energie die gevangen zat in het pijnlichaam verandert dan haar trillingsfrequentie en wordt omgezet in Tegenwoordigheid.
  38. Op deze manier wordt het pijnlichaam brandstof voor bewustzijn.
  39. Het verklaart vaak de meeste wijze en verlichte mannen en vrouwen op de aarde een zwaar pijnlichaam hadden.

Het is me toch wel waardevol gebleken om even verder te lezen. Arend geeft voor mij 39 punten die ik hierboven even genoteerd heb. Ze zeggen zeker iets over de betekenis van een pijnlichaam is en daar was ik dus naar op zoek. Bij het nader bekijken van de site van Arend Landman, viel het me op dat hij op een goede manier zijn woord weet te verkopen en denk ik er zeker nog wel iets van te kunnen leren.

Omgang met mensen die een heel zwaar pijnlichaam hebben

Omgaan met mensen die een te groot pijnlichaam met zich meedragen is vaak onmogelijk. Ze gebruiken andere mensen keer op keer om als overlevingsvoedsel te kunnen dienen. Het laat andere mensen nimmer in een sociale atmosfeer toe, want zij zijn de geslagen hond en zij hebben de allermeeste pijn te verduren gehad stellen ze zonder er verder bij na te willen denken, Ze overleven in een schemergebied en zoeken enkel voedsel om in de schemer te kunnen overleven. Op bepaalde momenten zullen zij toeslaan om hun noodzakelijke voedsel te gaan verorberen en door niemand willen zij zichzelf laten storen. Ze willen spelen en hun eigen onlogische regels kunnen gaan bepalen die kant nog wal kunnen raken. Maar de sociaal willende die zich nog wil bekommeren om zijn medemens zullen zij met huid en hals willen verslinden als een lekkernij. Ze willen kwetsbare mensen als het laatste stukje voedsel tot zich nemen en dan gaan doen alsof ze hun enige hoop en toeverlaat zullen zijn, Dit zullen ze letterlijk uitspreken om het spek van het pijnlichaam nog iets meer te kunnen kruiden. Ze hebben niet in de gaten dat zij dit zullen doen, maar ze zullen mensen die zich werkelijk om hun willen bekommeren met de grond gelijk maken en het als een extra traktatie met zich mee naar huis nemen en het ongezien heerlijk gaan verorberen, Het is een lichaam dat men beter geen geestelijk voedsel meer kan geven, want ze zullen er niet veel goeds mee uit gaan voeren, Ze zijn immers alleen maar op zoek naar voedsel dat hun kan doen overleven? Niet naar echt voedsel om werkelijk te leven. Eigenlijk hebben ze zonder het zelf door te hebben hun eigen leven al opgegeven en wachten ze geduldig af dat iemand hen de genadeklap zal willen bezorgen om hun leven te doen beëindigen, Zonder het zelf door te hebben trekken ze mensen een ravijn in en zijn ze als een werkelijke Satan in staat om " zieltjes” te winnen voor hun pijnlichaam.

Ze hebben niet door dat ze in en in slecht zullen zijn en alles behalve als bruikbaar voedsel kunnen dienen voor hun medemens. Ze hebben een doofheid ontwikkeld voor alle impulsen die goedwillend zijn en willen alleen nog maar zieltjes winnen die hun eigen soort kan doen vermeerderen, Dit is dus het ware pijnlichaam, Het is egocentrisch, voornamelijk met zichzelf bezig en enkel als een uitgedroogd monster op zoek naar andere pijnlichamen die het tot zich kan nemen als heerlijk voedsel, Eigenlijk is hier door ontstaan het hele verhaal van drakula of vampieren, In het duister sluipen ze door de straten om nog een lekker stukje “pijnlichaam” te kunnen gaan verorberen. Ze zijn zo hongerig dat ze zeker niet gestoord willen worden in hun heilige ritueel van verorberen van voedsel. Zij bepalen immers zelf de pijn die ze willen eten?

 

Ja, ik ben dus eens zo'n pijnlichaam tegen gekomen en het was echt verschrikkelijk. Ik had niet in de gaten dat ik door hem leeggezogen kon worden en dat het mij voortdurend wist te raken op onbegrijpelijke wijze, Langzaam maar zeker werd ik zelf zo'n pijnlichaam die ik niet wilde worden. Ik had de onophoudelijke drang om door te willen gaan dringen naar het goede van de mens en door te gaan dringen tot de lagen die nog in een grote harmonie konden verkeren, maar ik vond slechts alleen maar pijnlichaam, het wist mij nergens zelf mee te voeden en ik voelde keer op keer dat hij opnieuw zich tegoed had kunnen doen in wat ik heb had willen geven of zelfs had willen verkopen op het laatst. Het maakte niet uit want hij ging er zijn lekkere maaltje mee bereiden en met een paar scheutjes onzekerheid en goedbedoelde liefde verslond hij ieder stukje menselijkheid dat ik hem wist toe te dienen, Gretig als een uitgehongerd monster, verslond hij zo zijn " eigen’ bereidde lekkernij. Want hem was het toegekomen en hem was het gegund vanuit een edelmoedig hart die zijn zogenaamde reddende engel mocht gaan spelen.

En zo triomfeert het lichaam van Satan die eigenlijk altijd hongerig om zich heen zal kijken naar lekker voedsel en mensen die zij zouden kunnen gebruiken als voedsel en lekkernij. Het is een schokkend gegeven, maar ook een werkelijk gegeven dat dit echt niet overdreven zal zijn, "Het onkruid vergaat niet”, hoorde ik eens iemand zeggen en het zal dus blijven woekeren totdat het zijn pens vol heeft gevreten en er een werkelijke wildernis kan zijn ontstaan. Alles dat men, als onkruid zijnde, tot voedsel heeft willen nemen, zal vermengd met werkelijke liefde kunnen zijn. Het zal juist hier een lekkernij in hebben gevonden, als een heerlijk stukje mals vlees dat zijn oude lichaam nog had kunnen verdragen. Maar langzaam zal het lichaam ontbinden tot op het bot en zal er geen enkele hoop meer aanwezig zijn, Een ieder die hem zal omringen met goedbedoelde liefde en aandacht zal zich er uiteindelijk bekocht door voelen. Want het pijnlichaam was niet meer in staat om te delen en enkel slechts in staat tot overleven.

Hoe kan men de Satan nu werkelijk uit de mens verdrijven vraag ik me even af.

Het zal zijn door allereerst een kruis te gaan slaan en hiermee een erkenning te geven aan hen die werkelijk de liefde een warm hart toe willen bijdragen. Het zal om de erkenning van de enige echte en heilige geest willen vragen om vergiffenis tot zonde en verderf. Het zal de Satan in de overlevenden willen begraven als een zoekend pijnlichaam dat nergens meer een thuis had kunnen vinden en zo tot een vlammenzee of tot een onderaards bestaan zal dienen te vergaan. De heilige Geest zal scheiden van Goed en Kwaad en zal zich bekommeren om de nabestaanden. Zij zullen de mensen tot inzicht kunnen dienen om te volgen van een heilige geest der werkelijk liefde en juist niet door enige vorm van uiterlijke schijn.

Waren zij in schijn dan waren zij in Satan, maar zullen ze toegedekt kunnen worden met heilige woorden van een allesomvattende stem der werkelijk liefde. Want niet de Satan zal boven doen regeren zal in de diepte verstenen en verbranden. Als de helpers van een foute koning zullen zij in een vlammenzeer omkomen door de wil van Satan toegebrachte veroordeling. En dat terwijl de heilige vrienden van Daniel zich zonder enige kleerscheuren in de hoopopgevoerde oven konden voortbewegen. Tot ieders grootste verbazing konden zij zich door de vlammenzee van Satan vrijuit bewegen en kwamen zij ongedeerd ook weer tevoorschijn.

 

Deze wonderen zijn gelukkig niet de wereld uit en de verhalen moeten we ons blijven herinneren. Want enkel hierin vinden we het licht met werkelijke liefde te overleven. Hierin vinden we het heilige licht om Hem te dienen en eren die ons ware voorbeeld van werkelijke liefde kan zijn.

Dus voedt niet de duivel of de Satan met iets anders, laat hem niet genieten van je goedheid en keer je tot hem af wanneer hij hier om zal vragen. Het pijnlichaam te openbaren is zijn enige doel en degenen die met hem de tafel zullen delen zullen vermengd met onzuivere gedachtes worden. Satan wil de Heer niet volgen en zal alles proberen om zijn werkelijke liefde onderuit te halen,

Hij zal Zijn woorden willen smeren aan de muren die hij al heel lang niet meer vertrouwd en al had afgeschreven.

In een hol zal hij zich vermaken in de duisternis waar geen licht zal branden.

 

Want de werkelijke LIEFDE IS DOOD in de ogen van Satan,

Liefde kan hij niet eten en dus niet gebruiken

En het zal hem niet zijn verheerlijkte GELD op kunnen leveren.

 

Hij zal zich nimmer willen geven aan GOD omdat juist GOD zijn tegenstander is die nooit naar satan wil luisteren.

Maar sterft de satan, dan zal De Heer Zijn Hart over de nabestaanden strooien en zal de Heer getuigen van een grote zoektocht in de wildernis waarin hij vrijwel nergens nog werkelijke liefde en genegenheid had kunnen vinden en tot zich had willen nemen. Te zeer werd daar een lichaam bepaald door het pijnlichaam van Satan dat in hem had kunnen verkeren.

Hij zal het pijnlichaam aan de gemeente openbaren en de pogingen tot redding naar boven laten komen.

Want enkel werkelijk licht zal de opening zijn

Niet de uiterlijke schijn

Het licht dat door het aller-diepste heen zal gaan

En in de aller eerste dag al is ontstaan.

 

Want de werkelijke LIEFDE IS DOOD in de ogen van Satan,

Liefde kan hij niet eten en dus niet gebruiken

en het zal hem niet zijn verheerlijkte GELD op kunnen leveren.

 

Hij zal zich nimmer willen geven aan GOD omdat juist GOD zijn tegenstander is die nooit naar satan wil luisteren.

Maar sterft de satan, dan zal De Heer Zijn Hart over de nabestaanden strooien en zal de Heer getuigen van een grote zoektocht in de wildernies waarin hij vrijwel nergens nog werkelijke liefde en genegenheid had kunnen vinden en tot zich had willen nemen. Te zeer werd daar een lichaam bepaald door het pijnlichaam van Satan dat in hem had kunnen verkeren.

Hij zal het pijnlichaam aan de gemeente openbaren en de pogingen tot redding naar boven laten komen.

Want enkel werkelijk licht zal de opening zijn

Niet de uiterlijke schijn

Het licht dat door het allerdiepste heen zal gaan

en in de aller eerste dag al is ontstaan.

2 vaders

Eens kwam ik tot het besef dat ik 2 vaders had. Een vader die bij me is in de geest en een vader die van me houdt en mij heeft willen vertellen van waar ik vandaan kom en zelfs dikwijls heeft willen beweren dat hij dat zelf zou zijn geweest.

Maar ook helaas die vader heeft slechts een menselijk lichaam dat altijd meer in het vlees als in de geest kan zijn geweest. En daarom is hij echter nooit echt te vertrouwen geweest.

Hoe kan een mens geloven in een sterfelijk wezen wanneer hij zich zelf altijd en eeuwig een groot kind heeft willen voelen?

En wat onderscheidt een ouder van een ander mens wanneer deze zelf stekelblind kan zijn voor het ware geestelijke leven. Dus absoluut geen besef zal hebben van een geestelijk lichaam dat ieder kind met zich mee zal dragen?

Goed er kan dus een dierbare band ontstaan, maar zeker geen Goddelijke waarbij een kind zich in alles voor altijd gewaarborgd zal kunnen gaan voelen.

Zelfs bij rijke ouders zullen ouders niet in geestelijk opzicht hier nooit toe in staat hoeven te zijn. Dit is echter alleen maar het geval wanneer de ouder of opvoeder ook de Geestelijke Vader ontmoet zal hebben.

De Geestelijke Vader gaat namelijk veel en veel verder dan de Goddeloze vader. De Geestelijke Vader gaat ook geen concurrentie aan, zoals de Goddeloze vader dit altijd zal proberen te doen.

De Goddeloze vader zal altijd de ziel van een kind willen nemen of in ieder geval willen bezitten omdat het zijn alter Ego en zijn gevoel van identiteit zal kunnen strelen. Maar dit heeft natuurlijk helemaal niets met werkelijke geestelijk voedsel te maken.

Hij is in wezen vreselijk bang voor alles en nog wat en zal zijn zeer gevreesde vijand Die de Geestelijke Vader altijd zal zijn, blijven neersabelen waar dat maar mogelijk zal zijn.

In feiten zit de Goddeloze vader dikwijls opgesloten in een zeer verschrikkelijk pijnlichaam, waar hij maar geen afstand wenst te doen.

En hij zal kinderen dan dus zeker niet geestelijk kunnen voeden en zelfs niet in staat zijn om zijn suggestieve vrouw met werkelijke liefde te kunnen voorzien.

Hij zal falen keer op keer, net zo lang totdat hij een werkelijk lichtpuntje ergens zal willen doen zien schijnen.

Maar dan zal hij het kleine lichtje willen gaan opblazen tot ongekende en onwerkelijke formaten en zal hij de werkelijke band hiermee, opnieuw weer even gemakkelijk kunnen verliezen.

Want was het in werkelijkheid niet van onbeschrijfelijk belang dat het lichtje kon gaan schijnen in alle eenvoud en juist in een onzichtbare werkelijkheid voor de mens?

Het is als de behoefte van een koning die een heel groot beeld wilde laten maken voor zijn volk en hiermee zijn hele volk tot gehoorzaamheid had willen dwingen.

Hij dacht immers getuige te zijn geweest van het Goddelijke?

Maar het werkelijk geestelijk kleine lichtje vermorzelde hij ermee.

Hij dacht wederom

Als ik dat heb kunnen zien dan heb ik gelijk!

Maar hij bedacht zich niet hoe hij de mensen die zich tegen zijn macht wilden verzetten, zou gaan behandelen.

Hij liet de ongehoorzame helpers van Daniel die hem natuurlijk niet serieus konden nemen zonder pardon in een zeer warm opgestookt oven gooien met de wens deze `opstanders` levend te gaan verbranden. Maar de helpers van Daniel waren totaal niet onder zijn indruk en lieten zich gewillig meevoeren en vertrokken ongedeerd de oven in, terwijl de soldaten van de koning door de hitte terstond door de hitte kwamen te overlijden.

Het ging dus alles over een beeld dat geen Geestelijk Beeld kon zijn.

Geen Geestelijk beeld, maar een werkelijk beeld, gemaakt door mensfiguur om onderdanen te laten onderwerpen aan zijn wil.

Hij dacht als mens het goede te kunnen voorstaan, maar bleef de gevallene omdat hij zijn macht wederom misbruikte.

Iets over wat ik hierboven wilde aanhalen: